„Panie, Ty jesteś prawdziwie Zbawicielem świata; daj nam wody żywej, abyśmy nie pragnęli.”.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: „Daj Mi pić!” Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: „Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?” Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: „O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej”. Powiedziała do Niego kobieta: „Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?” W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: „Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu”. Rzekła do Niego kobieta: „Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać”. A On jej odpowiedział: „Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj!” A kobieta odrzekła Mu na to: „Nie mam męża”. Rzekł do niej Jezus: „Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża. Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą”. Rzekła do Niego kobieta: „Panie, widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga”. Odpowiedział jej Jezus: „Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie”. Rzekła do Niego kobieta: „Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko”. Powiedział do niej Jezus: „Jestem nim Ja, który z tobą mówię”. Na to przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Żaden jednak nie powiedział: „Czego od niej chcesz? – lub: Czemu z nią rozmawiasz?” Kobieta zaś zostawiła swój dzban i odeszła do miasta. I mówiła ludziom: „Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem?” Wyszli z miasta i szli do Niego. Tymczasem prosili Go uczniowie, mówiąc: „Rabbi, jedz!” On im rzekł: „Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie”. Mówili więc uczniowie między sobą: „Czyż Mu kto przyniósł coś do zjedzenia?” Powiedział im Jezus: „Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło. Czyż nie mówicie: „Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa?” Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak się bielą na żniwo. Żniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem. Tu bowiem okazuje się prawdziwym powiedzenie: Jeden sieje, a drugi zbiera. Ja was wysłałem, abyście żęli to, nad czym wy się nie natrudziliście. Inni się natrudzili, a wy w ich trud weszliście”. Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety świadczącej: „Powiedział mi wszystko, co uczyniłam”. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: „Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata”.(J 4, 5-42)

WIARA

nadzieja

miłość

Sakrament chrztu

Udzielany jest w IV niedzielę miesiąca na Mszy świętej o godz. 11.30. Dziecko do chrztu należy zgłosić w kancelarii przynajmniej tydzień przed chrztem w parafii stałego zamieszkania rodziców. Przy zapisie dziecka do chrztu, należy okazać:

– Akt urodzenia dziecka z USC
– Akt sakramentu małżeństwa rodziców

Rodzice chrzestni okazują zaświadczenie, że mogą być chrzestnymi. Rodzice i chrzestni powinni przystąpić do spowiedzi św. a na Mszy św. do Komunii św.

Sakrament Małżeństwa

Zapowiedzi przedślubne przyjmowane są na trzy miesiące przed ślubem, we wtorki i czwartki w godzinach kancelaryjnych,
w parafii narzeczonej, narzeczonego lub innej parafii, za zgodą parafii narzeczonej lub narzeczonego. Narzeczeni przynoszą
ze sobą następujące dokumenty:– Dowód osobisty
– Zaświadczenie z USC
– Metrykę chrztu (ważna 6 miesięcy) i bierzmowania
– Świadectwo ukończenia katechezy (indeks z katechezy)
– Zaświadczenie z kursu przedmałżeńskiego lub dni skupienia
dla narzeczonych

Jeśli osoby, które mieszkają za granicą, chciałyby zawrzeć sakrament małżeństwa, wówczas, zgodnie ze wskazaniami Kurii Metropolitalnej, powinny spisywać protokół za granicą, czyli w miejscu rzeczywistego zamieszkania, a nie zameldowania w Polsce. Parafia zamieszkania wystawia do Polski licencję, czyli pozwolenie na pobłogosławienie małżeństwa.

Zapowiedzi są wywieszane w gablotce przy kościele. Szczegóły związane z oprawą liturgiczną ślubu ustalamy z panem kościelnym i panem organistą osobiście. Narzeczeni, świadkowie, rodzice, rodzeństwo, krewni i znajomi powinni przystąpić
do spowiedzi św. a na Mszy św. do Komunii św.

Sakrament Chorych

Wezwanie do chorego zaraz po Mszy św., w nagłym wypadku
o każdej porze dnia a po zmierzchu i w nocy najpierw należy udać się do p. kościelnego.

Zaświadczenie o przyjętym sakramencie chorych w szpitalu, wydaje ks. kapelan. Wszystkie sakramenty udziela się osobom żywym, a zwłaszcza sakrament namaszczenia chorych.

Pogrzeb i sprawy cmentarza

Do kancelarii parafialnej przynosimy akt zgonu, zaświadczenie o przyjęciu sakramentu namaszczenia chorych (kto był w szpitalu) oraz dokumenty regulujące: „kto jest zarządcą grobu” i opłatę na utrzymanie cmentarza. Sprawy pogrzebu załatwiamy z panem kościelnym i z panem organistą osobiście. Rodzina, krewni i znajomi powinni przystąpić do spowiedzi św. a na Mszy św. do Komunii św. Ustalone  zasady zarządzania i obowiązujące opłaty od 1. lutego 2021

Wszystkie opłaty obowiązują na 20 lat:

• Grób ziemny pojedynczy (na szerokość 1 trumny): 600 zł.
• Grób ziemny podwójny (na szerokość 2 trumien): 900 zł.
• Grobowiec pojedynczy (piwnica murowana, na szerokość 1 trumny): 900 zł.
• Grobowiec podwójny (na szerokość 2 trumien): 1 200 zł.

Istniejące groby dziecięce zwolnione są z opłat, a nowe – 50% ustalonych stawek.

Wszelkie opłaty dotyczą miejsca pochówku, a nie ilości pochowanych osób.

Osobom spoza parafii Biały Kościół i Bębło – Czajowice nie będą sprzedawane miejsca na cmentarzu, a opłaty dla tych, którzy chcą być pochowani na swoich przodkach, a mieszkają poza parafiami Biały Kościół i Bębło – Czajowice będą o 50% wyższe.

W przypadku braku dowodu opłaty miejsca na cmentarzu, będzie się uznawać, że była ona dokonana w czasie ostatniego pochówku w danym grobie na 25 lat.

W razie niejasności proszę o kontakt z ks. Proboszczem